اشتباه نكنید.
ادامه ی مطلب را بخوانید متوجه می شوید.
مقاله ایست اندر
باب لزوم كار كردن زن در بیرون از خانه
در جامعه ی
قرن بیست و یك كه ما در آن به سر می بریم با گسترش رسانه ها و مراكز اطلاع رسانی،
افزایش آگاهی ها و حضور پررنگتر زنان در جامعه توجه به حقوق زن، شخصیت و استقلال وی
بیش از پیش اهمیت پیدا كرده است. با حضور زنان در جامعه و در پی آن افزایش آگاهی و
تحصیلات آنان مطالبات و خواسته های برحق آنان نیز افزایش پیدا كرده و نقش آنان نه
تنها در خانواده كه در جامعه نیز پررتگتر شده است و این جای بسی خرسندی است كه
زنان بیش از پیش نقش و اهمیت خود در خانواده و جامعه را درك می كنند و بیش از پیش
بر حقوق خود تأكید دارند.
اما در
فضای مقطعی كنونی تبلیغات حكومتی این را القا می كند زن با وجود داشتن تحصیلات عالی
بهتر است در خانه بنشیند و به تربیت فرزندان همت بگمارد. صرف نظر از صحیح بودن یا
نبودن این امر (كه البته بنده هم معتقدم تربیت فرزندی كه از همه احاظ رشد كرده و
مفید فردای جامعه باشد سودمندتر و بس دشوارتر از این است كه زن نامه تایپ كند یا
تلفن جواب دهد.) آنچه اهمیت دارد توجه به شخصیت زن است و این كه آیا با كار كردن
در بیرون از خانه كرامت زن بیشتر حفظ می شود یا با كار كردن در منزل؟
متأسفانه
ما در دوران گذار از سنت به مدرنیته هنوز درگیر تعصبات بی مورد جنسیتی هستیم. مردم
ما هنوز فكر می كنند نقش زن در خانواده كم رنگتر از نقش مرد است. هنوز مردان ما
فرزند پسر می خواهند و داشتن پسر را مفیدتر از داشتن دختری می دانند كه باید به
فكر تهیه ی جهیزیه برای وی باشند. قوانین اسلام هم با وجود آن كه در زمان عرب جاهلی
بسیار پیشرفته و مترقی بود اما اكنون بر این امر صحه می گذارد كه نقش مرد در
خانواده بیش از نقش زن است. (نمونه اش احكام مربوط به دیه و ارث)
در چنین
فضایی كه به طور دایم حقوق زنان در رسانه های دنیا تبلیغ می شود (كه این خوب است) كار
كردن زن در خانه در حالی كه هیچ اهمیتی به آن داده نمی شود از انگیزه ی زنان برای
حضور در خانه می كاهد. در قرن حاضر زن خانه داری كه مستقلا از خود درآمدی ندارد و
دستش در جیب پدر یا شوهرش است بسیار رنج می كشد. در شرایطی كه یك زن خانه دار حتی
برای خرج كردن در خانه و تهیه ی نیازهای روزمره ی زندگی باید به شوهر خود حساب پس
دهد و مانند كارگری هر روز صورت كارهایی را كه انجام داده و اقلامی را كه برای
منزل تهیه كرده را به شوهر ارایه نماید و بابت خریدهای روزانه با التماس از شوهر
خود پول درخواست كند شوهر نیز با من و من و بعضا با جر و بحثی مختصر دست در جیب
كند و گویا می خواهد به كلفت خانه خرجی دهد مختصری پول جلوی زن بیندازد همه ی این
ها یعنی خورد شدن شخصیت زن مقابل مرد. اما این در حالی است كه زن می تواند در بیرون
از خانه مشغول به كار شود و هر ماه بابت كاری كه انجام داده خیلی محترمانه تر به
حسایش پول واریز شود و دیگر لازم نباشد حتی برای امور منزل و یا خرید هدیه ای برای
فرزند خود سر جلوی شوهر خم كند و عجز و لابه كند. در شرایطی كه زن می تواند در
خارج از خانه كار كند و استقلال مالی داشته باشد این نهایت حماقت است كه با وجود
داشتن تحصیلات در خانه بنشیند و منت شوهر را بكشد.
اما از
طرفی دیگر دولت نیز با وجود تمام شعارهایی كه می دهد برای این خواسته ی به حق زنان
هیچ قدمی برنداشته است. زن باید بدون هیچ منتی بابت كاری كه در منزل می كند حقوق
دریافت كند. (حتی حق عایله مندی كه به كارمندان پرداخت می شود با واسطه است و
معلوم نیست به دست زن می رسد یا نه و اگر هم برسد همراه با هزار منت است در حالی
كه این حق زن است.) زن باید بابت تربیت
فرزندان به طور عملی تقدیر و تشویق شود و كرامت وی نیز حفظ شود. (متأسفانه مشكل بنیادین
ماست كه به تربیت و آموزش كمتر بها می دهیم و نمونه اش در سیاستهای آموزش و پرورش
هویداست.) حتی می شد به جای پرداخت یارانه ها به حساب سرپرست خانوار این پول به
حساب زن خانه واریز می شد تا او با تدبیر و مدیریت بهتر امور خانه را مدیریت نماید.
اما چه بسا كه تمام این پیشنهادها اگر عملی
نشود شعارهایی است در حد باد هوا.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر